Extended Strong's Greek Lexicon (Abbott-Smith based)
deceiving
Usage: πλάνος, -ον [in LXX: Job.19:4 (מְשׁוּגָה), Jer.23:32 * ;] __1. wandering. __2. leading astray, deceiving: πνεύματα π., 1Ti.4:1. As subst., ὁ π., a deceiver, impostor: Mat.27:63, 2Co.6:8 6:1-18 2Jn.1:7.† (AS)